Het gaat om jongeren van 15 tot 23 jaar (UWV en Gemeente trajecten t/m 27 jaar) met meervoudige, complexe problemen op verschillende levensgebieden. Het zijn veelal jongeren die in een andere hulpvariant zijn vastgelopen of dreigen daarin vast te lopen, vanwege delinquent gedrag met justitie in aanraking zijn geweest, geen opleiding of passend werk hebben gevonden, veel problemen met hun ouders, familie en andere sociale contacten hebben. Ze hebben onvoldoende dag- en nachtritme, structuur en zelfdiscipline, een verstoord zelfbeeld, geen inzicht in eigen gedrag en de gevolgen van hun handelen. Ze zijn grenzeloos in hun gedrag, hebben een onvoldoende ontwikkeld waarden- en normenbesef en hebben nog een sterke behoefte aan rolmodellen.

De groep onderscheidt zich globaal in:

• jongeren met sterk externaliserend gedrag (zeer opstandig, zeer boos, wel kunnen handelen maar hun positieve kwaliteiten negatief inzettend); De Tukker zet hen weer met beide benen op de grond.
• de meelopers (‘de grijze muizen’); aan boord leren zij hun echte kwaliteiten (her)kennen en doorbreken. De Tukker tilt hen op, laat hen meer in beeld komen.
• De problemen zijn complex (ingewikkeld en op elkaar inwerkend) en meervoudig (doen zich voor op diverse leefgebieden (meervoudig), te weten:
• de eigen ontwikkeling (sociaal, psychisch, emotioneel, cognitief en moreel);
• de relatie met de ouders;
• de school- en/of werksituatie;
• de vriendenkring en vrijetijdssituatie.

Traditioneel komt de doelgroep van De Tukker veelal uit jeugdzorg, GGZ- of justitiële instellingen, vanwege de focus op ‘gedragsverandering’. Recentelijk worden ook jongeren vanuit de focus ‘instroom in arbeid en scholing’ door gemeenten (afdeling werk en bijstand, dienst maatschappelijke ontwikkeling, wijkzorgteams), instanties als CWI, UWV etc. aangemeld. De ervaring leert dat de jongeren die bij deze instanties bekend zijn, naast problemen op het gebied van arbeid en scholing vaak ook problemen hebben op de andere leefgebieden. Insteek van leertrajecten bij De Tukker voor deze categorie is ‘activering’, gericht op instroom in passend werk en/of scholing. Het opdoen van dagstructuur, levensritme, werkhouding, samenwerking, nakomen van afspraken, doorzetten etc is een basale voorwaarde om tot passend werk / scholing te kunnen komen. Met andere woorden; activering gericht op reïntegratie in werk en/of scholing.

Jongeren kunnen leerprogramma’s volgen in het kader van justitiële taak- of leerstraffen, vanuit crisissituaties thuis of vastgelopen hulpverleningstrajecten, als toeleiding naar of onderdeel van een (hernieuwd) scholings-, arbeidstrainings- of inwerkprogramma,. Ook gerichte observatiediagnostische vragen of een leerprogramma vanuit preventief oogpunt (‘voorkómen is beter dan genezen’) behoren tot de mogelijkheden.

Toelichting op de leeftijdsgrenzen

De visie van De Tukker ten aanzien van de bovengrens van 23 jaar is (dit gaat om jeugdzorg trajecten, Gemeente en UWV geldt dit niet voor), dat juist in deze leeftijdsfase de jongere nog voldoende openstaat voor het in gang zetten van veranderingen, voor een ‘laatste’ herstelkans. De problemen van de jongere zijn nog niet tot ‘volwassenheid’ verhard. De werkwijze van De Tukker is niet gericht op ‘volwassen’ problematiek. Volwassenen hebben hun keuzes al gemaakt. Voor hen zijn andere, beter passende voorzieningen beschikbaar. De gehanteerde bovengrens is ook gebaseerd op de opgedane ervaringen en evaluaties.

Dit ervaringsgegeven geldt ook voor de ondergrens van 15 jaar. Jongeren, beneden deze grens zijn nog te speels, kunnen de gevraagde verantwoordelijkheden niet aan en hebben niet het vereiste fysieke (het is lichamelijk een veeleisend programma) en cognitieve ontwikkelingsniveau (reflectief vermogen). De leeftijdsverschillen binnen de groep mogen in deze leeftijdsfase ook niet te ver uiteen liggen. Jongeren jonger dan 15 jaar gaan niet (meer) mee met de drieweekse vaarprojecten. Het programma van de onderhoudsprojecten is wel geschikt voor deze jongere leeftijdsgroep.